و قرأ هذه الاية : « كليدهاى غيب پنج است كه هيچكس جز خدا نمىداند ، سپس آيه فوق را تلاوت فرمود » ( 1 ) . در روايت ديگرى كه در « نهج البلاغه » آمده است مىخوانيم : هنگامى كه على ع از بعضى حوادث آينده خبر مىداد يكى از ياران عرض كرد : اى امير مؤمنان ! از غيب سخن مىگويى ؟ و به علم غيب آشنايى ؟ امام خنديد و به آن مرد كه از طايفه « بنى كلب » بود فرمود : يا اخا كلب ! ليس هو بعلم غيب ، و انما هو تعلم من ذى علم ، و انما علم الغيب علم الساعة و ما عدده اللَّه سبحانه بقوله * ( إِنَّ اللَّه عِنْدَه عِلْمُ السَّاعَةِ ) * . . . فيعلم اللَّه سبحانه ما فى الارحام ، من ذكر او انثى ، و قبيح او جميل ، و سخى او بخيل ، و شقى او سعيد ، و من يكون فى النار حطبا و فى الجنان للنبيين مرافقا ، فهذا علم الغيب الذى لا يعلمه احد الا اللَّه ، و ما سوى ذلك فعلم علمه اللَّه نبيه فعلمنيه و دعا لى بان يعيه صدرى و تضطم عليه جوانحى : « اى برادر كلبى ! اين علم غيب نيست ، اين فرا گرفته اى است از عالمى ( يعنى پيامبر ) علم غيب تنها علم قيامت است ، و آنچه خداوند سبحان در اين آيه بر شمرده . . . و بعد از ذكر آيه شريفه فرمود : خداوند سبحان از آنچه در رحمها قرار دارد آگاه است ، پسر است يا دختر ؟ زشت است يا زيبا ؟ سخاوتمند است يا بخيل ؟ سعادتمند است يا شقى ؟ چه كسى آتشگيره دوزخ است و چه كسى در بهشت دوست پيامبران ؟ . . . اينها علوم غيبيه اى است كه غير از خدا كسى نمىداند و غير از آن علومى است كه خداوند به پيامبرش تعليم كرده و او به من آموخته است ، و برايم دعا نمود كه خدا آن را در سينه‌ام جاى دهد و اعضاى پيكرم را از آن مالامال سازد » ( 2 ) .

--> ( 1 ) « مجمع البيان » ذيل آيه مورد بحث . ( 2 ) نهج البلاغه خطبه 128 .